O lago das Pontes

A que foi unha das maiores minas a ceo aberto de España, a de  As pontes, finalizou a súa etapa e, despois de encher o oco con auga, onte se ignauguróu o que será o maior lago de España, e un exemplo de recuperación de espacios. Os que vivimos cerca da mina todavía lembramos como se desviaba a estrada  e se ocupaban as terras  para explotar o lignito Agora, é o tempo sos usos e da súa definición e conservación.  Lóxicamente os xornais galegos levan a nova en espacios preferentes. Unha escolma : El correo Gallego, con vídeos, La voz, cunha vista da central e o lago, a publicada en La Opinión A Coruña, que conta a historia da mina e o lago, tamén con fotos que permiten ver o proceso, mesmo de enchemento do lago. E  o vídeo de V Televisión onde vemos cómo era a mina antes, e os usos que se lle queren dar. Na prensa madrileña, en ABC  , o principio alá polo 2.004,  e o final do proceso.

Fragas do eume: un mes despois.

Despois do incendio e a época das choivas, que supostamente axudan a rexenerar a zona calcinada, se non son fortes, chega a hora do balanzo. Hoxe, os xornais galego fan  recapitulacións.O Diario de Ferrol, o máis próximo ás fragas, estudia o estado do Plan de Xestión. E La voz de Galicia trae este vídeo de V televisión temos as opinións dos veciños, ás veces os grandes perxudicados

Fragas do eume

Os incendios, unha praga recorrente en Galicia están  a asolar un dos deradeiros bosques atlánticos que quedan en Galicia, polo momento só na parte alta do canón entre A Capela e Monfero . Máis alá das causas económicas, que as hai, das climatolóxicas, que as hai, para o fututro quedan estas galerías do que foi e o que se queimou, ou se está a queimar. Neste artigo  de El correo Gallego vemos algo da riqueza faunística. Aquí temos unha reflexión sobre a evolución paisaxística da bisbarra Ferrol- As Pontes, sobre todo da mina. E xa para rematar, este artigo do xornal El mundo entre a lenda e a realidade

o Ronsel das fusións.

Seica todos estaban a agardar. Unha vez que alguen dá o paso, algún séguenlle. Santiago e Boqueixón, cunha fusión desigual, Santiago non acada os 100.000 habitantes e Boqueixón non gaña nada.Máis ben, os seus habitantes, ó subir de categoría pagarán máis impostos, e os concelleiros de Boqueixón todos á rúa porque o número de concelleiros é  o mesmo. E o xornal  La voz de Galicia leva unha curiosa nova sobre os concellos que se poderían fusionar. en fín, que vai para largo.

A primeira fusión en Galicia.

Despois de moito falar sobre a necesidade de fusións, xa temos aquí a primeira: Oza dos Ríos e Cesuras, entre os dos dan 5.500 habitantes, o que faría un concello de tipo pequeno para o caso de Galicia. Se trata de dous municipios da bisbarra de Betanzos, que comparten servicios e que buscan a eficiencia, segundo vemos na nova da edición coruñesa de La Voz de Galicia . con eses datos, en Galicia segundo lemos no xornal El correo Gallego darían 95 concellos fusionados, dando máis de 200 concellos en Galicia  coa salvedade de que perderían peso ó se unir a un concello grande ós máis deles, e que a Unión Europea no caso de Grecia e Portugal, "recomenda" un mínimo de 50.000 habitantes. Será un brinde ó Sol ou outros seguirán

imaxes de Ferrol

A cidade en hispanoamérica

A cidade

A cidade

View more PowerPoint from Juan José Luaces

Unha presentación sobre a cidade adaptada á realidade galega

A primeira fusión?

MNeste país de minifundios, onde hai máis concellos que en moitos países da unión, dous pequenos concellos da Mariña, Alfoz e Valadouro de menos de 5.000 habitantes cada un veñen de dar o primeiro paso. Pero, qué sucede cando os veciños non queren, debe de se lles impór a fusión ou simplemente deixala ainda que sexa o único camiño. Nesta nocva de El País fálase dos estudios para a fusión

Fusión municipal en Galicia?

Galicia é o reino do minifundismo, minifundismo na terra, nas empresas que poucas hai con máis de 100 empregados, ate fai pouco financieiro... e municipal. Ate o de agora 315 concellos e, nalgúns como é o caso das grandes cidades, non se precibe o límite entre uns e outros. O lóxico é unir as forzas, sobre todo cado cun simple cruce de beirarrúa  ou glorietas coma a da foto do enlace podes estar noutro concello con mellores precios, mellor calidade de vida. Unha tendencia europea é concentrar servicios comúns para aforrar. Será este exemplo de Ferrol- Narón pioneiro en Galicia como foi no seu día a creación da mancomunidade?